الشيخ محمد الصادقي الطهراني
46
رساله توضيح المسائل نوين (فارسى)
اين دو آيه شريفه « طهور » نخواهد بود زيرا اصولًا با چنان دگرگونى يا آب نيست و يا آبى پليد و نجاستبار است . و در خبر است كه تا هنگامى كه آب بر نجاست غلبه دارد پاك و پاككننده است ، و تنها هنگامى كه نجاست بر آب غالب شد - كه برحسب حديث گذشته يكى از ويژگىهاى سهگانهى نجاست را بهخود گرفت - در اين صورت اين آب نه پاك است و نه پاككننده ، زيرا آبى كه خود مغلوب نجاست شده ، چگونه مىتواند بر نجاستى ديگر غالب آيد ؟ ! مسألهى 41 - آيا آب متنجس و يا هر چيز متنجس ديگر - و نه عين نجس - متنجس كنندهى چيز ديگرى هم هست ، و يا تنها خودش محكوم بهناپاكى است ؟ ما هرگز دليلى از كتاب و سنت بر اين نداريم كه متنجس - و نه خود نجس - در اثر ملاقاتى اثر بخش چيز ديگرى را هم ناپاك كند ، و اين مسألهى عامالبلوى كه شبانهروز مورد نياز همهى مكلفان است ، خصوصاً در سرزمينى كم آب همچون حجاز ، بهخودى خود دليل بر تأثير ناپذيرى چيزهايى است كه با آنها ملاقات مىكند آرى ! متنجسترى اگر چيز پاكى را ، تَر كند اينجا انتقال متنجس بوده و محكوم بههمان حكم است ، ولى متنجس خشك اگر با چيزى پاك و تَر برخورد كند آن را متنجس نمىكند . مسألهى 42 - اگر آبى متنجس آثار نجاستش بههر وسيلهاى از بين برود پاك خواهد شد ، چه در اثر كارهايى شيميايى و يا در تصفيهى طبيعى زمين ، زيرا شرط تنجس همان فعليت تغيير آب با اوصاف نجاست است ، و آيا آبهاى صافى كه از زمين مىجوشند ، و اصل و منشأشان - احياناً - آبهاى آلوده است همچنان متنجساند ؟ تا آب تصفيه شده با وسائل فيزيكى و يا شيميايى همچنان ناپاك باشد ! اينجا جاى قاعده استصحاب هم نيست ، زيرا اولًا موضوع عوض شده ، و در ثانى چنان آبى مشمول دليل طهارت است . بنابراين « متنجس » - و نه عين نجس - بههر شكلى با چيز ديگرى - جز در حالت رطوبت - ملاقات كند - گرچه يكى از اوصاف متنجس را بهخود گيرد - هرگز آن را